Norma PN-EN 1176 w projektowaniu małpiego gaju

Na wizualizacji wszystko się zgadza. Drewniany małpi gaj pięknie wpisuje się w kolorystykę hotelu, tunel prowadzi pod sam sufit, a obok stoi wygodna sofa dla rodziców. Problem pojawia się przy odbiorze, kiedy okazuje się, że sofa stoi w strefie upadku, a dekoracyjna balustrada ma szczeliny, w których zmieści się dziecięca głowa. 

W tym artykule pokazujemy, co norma PN-EN 1176 zmienia w projekcie wewnętrznego placu zabaw i jak zaplanować przestrzeń, żeby była bezpieczna.

Czy norma PN-EN 1176 dotyczy wewnętrznego placu zabaw?

Tak. Normy z grupy PN-EN 1176 obejmują wyposażenie publicznych placów zabaw i sal zabaw, także tych w hotelach, restauracjach i bawialniach. To, że konstrukcja stoi pod dachem, nie zwalnia jej z wymagań bezpieczeństwa.

Norma nie jest wprost przywołana w przepisach, ale traktuje się ją jako aktualną wiedzę techniczną, według której projektuje się i buduje urządzenia zabawowe. W razie wypadku to do niej odwołują się biegli. Dla projektanta oznacza to jedno: zgodność z normą warto zapisać w dokumentacji od pierwszej wersji koncepcji, a nie dopisywać jej na końcu.

Strefa bezpieczeństwa i nawierzchnia: miejsce, którego nie widać na wizualizacji

Każde urządzenie zabawowe ma swoją strefę bezpieczeństwa. To przestrzeń, w której dziecko może spaść, skoczyć albo się zsunąć, i nie może tam stać nic, w co uderzy. Ani słup, ani ławka, ani donica z zieloną rośliną.

Nawierzchnia dobrana do wysokości, nie do koloru podłogi

Tam, gdzie wysokość swobodnego upadku przekracza 60 cm, norma wymaga nawierzchni amortyzującej. We wnętrzu to często spór między projektem a estetyką, bo amortyzacja musi pasować do całości. Da się to pogodzić, ale tylko wtedy, gdy nawierzchnia jest częścią projektu od początku.

Strefa to nie tylko podłoga

Liczy się też wysokość nad konstrukcją i odległość od ścian. Dziecko na najwyższym podeście ma ręce w górze. Lampy, belki i kanały wentylacyjne muszą to uwzględniać.

Tunele, wieże i zamknięte przejścia: zmiany w normie z 2024 roku

Drewniane małpie gaje we wnętrzach mają w sobie zwykle to, co dzieci kochają najbardziej: tunele, ukryte domki, wieże z przejściami. Dla takich elementów istnieje osobna część normy, PN-EN 1176-10, która dotyczy w pełni zamkniętych konstrukcji zabawowych. W 2024 roku ukazało się jej nowe wydanie, zaktualizowano też część ogólną normy.

Dla projektanta najważniejsze pytanie brzmi: czy dorosły dotrze do dziecka, które utknie albo przestraszy się w środku tunelu? Wejścia, wyjścia i możliwość reakcji opiekuna trzeba zaplanować razem z projektem konstrukcji, a nie po nim.

Drewno w sali zabaw: materiał, wykończenia, mocowania

Drewno daje ciepło, którego nie da tworzywo. Dzieci intuicyjnie chcą go dotykać, wspinać się po nim, chować się w nim. Żeby ta naturalność była bezpieczna, kilka rzeczy musi być dopięte już na etapie projektu.

Krawędzie i wykończenia

Zaokrąglone krawędzie, dokładne szlifowanie i atestowane powłoki to nie detal estetyczny. To codzienny kontakt dziecięcych dłoni z materiałem przez lata użytkowania.

Mocowanie do budynku

Konstrukcja kotwiona do stropu lub ściany wymaga wiedzy o tym, do czego jest kotwiona. Na ten temat najlepiej rozmawiać na samym początku jednocześnie z producentem małpiego gaju i właścicielem obiektu, który posiada dokumentację techniczną.

O tym, jak sam lokal wpływa na wybór urządzeń, piszemy szerzej w tekście wyposażenie sali zabaw a wybór odpowiedniego lokalu.

5 błędów, przez które małpi gaj wraca do poprawek

1. Strefa bezpieczeństwa na końcu

W realizacji, w której brakuje przemyślanego projektu, meble, kolumny i strefa dla rodziców trafiają w miejsce, gdzie dziecko może spaść. Wtedy przesuwa się albo konstrukcję, albo pół wnętrza.

2. Nawierzchnia wybrana pod aranżację

Ładna podłoga, która nie amortyzuje upadku z danej wysokości, nie przejdzie odbioru.

3. Dekoracyjne balustrady i wypełnienia

Listwy, siatki i ażurowe panele wyglądają świetnie, ale norma precyzyjnie określa wymiary otworów i szczelin. Chodzi o to, żeby nie zakleszczyła się w nich głowa, palce ani sznurek od bluzy.

4. Szczeliny w podestach

Na powierzchniach, po których dzieci chodzą i biegają, szczeliny nie mogą przekraczać 30 mm. Inaczej stopa wpada tam, gdzie nie powinna.

5. Brak dostępu dla dorosłego

Dziecko w tunelu jest szczęśliwe, dopóki nie chce wyjść. Opiekun musi mieć możliwość, żeby do niego bezpiecznie dotrzeć.

Jak wybrać producenta sali zabaw, który zadba o projekt od A do Z

Dobry producent sali zabaw nie zaczyna od katalogu. Zaczyna od pytań o przestrzeń, o dzieci, które będą z niej korzystać, i o to, jak długo mają chcieć w niej zostać. Przy współpracy z architektem sprawdzają się trzy rzeczy:

• wczesne zaangażowanie, jeszcze na etapie koncepcji, a nie po zatwierdzeniu wnętrza,
• projekt i wykonanie w jednych rękach, żeby to, co narysowane, było tym, co zbudowane,
• zgodność z PN-EN 1176 potwierdzona dokumentacją, którą przekażesz inwestorowi.

W Small Human Design projektujemy drewniane małpie gaje, które wyglądają jak część architektury, a działają tak, jak potrzebują tego dzieci – to one pokazują nam drogę do dobrego projektu.

Projektujesz salę zabaw? Porozmawiajmy

Prześlij nam rzut lub wizualizację wnętrza, a my podpowiemy, gdzie zmieści się drewniany małpi gaj, jak zaplanować strefy bezpieczeństwa i co uwzględnić w dokumentacji.